دیده‌بان

فیلم من هنوز اینجا هستم (I’m Still Here) به کارگردانی والتر سالس محصول سال ۲۰۲۴، داستان واقعی یونیس(یا اونیس) پایوا را روایت می‌کند؛ زنی که در دوران دیکتاتوری نظامی برزیل، همسرش (روبنس پایوا) ناپدید می‌شود و او با وجود تمام فشارها، تصمیم می‌گیرد صدای عدالت‌خواهی را خاموش نکند.

شریفه محمدی می‌گفت که قاضی حکم مرگش را در یک دادگاه آنلاین ۶ دقیقه‌ای، صادر کرد. می‌گفت حتی نخواست ببیند که به چه کسی چنین حکمی می‌دهد.

تفاوت فلسطین با دیگر ساختارهای ستم بر جمعیت های اقلیت سازی شده در دنیا این است که این ستم به طور قانونی و مورد حمایت نهادهای بین المللی و دولت های دموکراتیک است یا دست کم در برابر آن هیچ عملی صورت نمی گیرد.

با ورود هوش مصنوعی به زندگی روزمره و  تصمیم گیری های اجتماعی مسائل مرتبط با تبعیضهای  نهادینه شده در این تکنولوژی بیش از پیش حائز اهمیت  میشوند.

مدتی است در خاک پناه گرفته‌ای، سرانجام ناهمسرت تو را به آرامش ابدی رساند.(۱) دیگر تنت کبود و صورتت سیاه نمی‌شود. دیگر نگران پسرت نیستی. حتی به صمیمی‌ترین دوستانت نمی‌گفتی که بر تو چه می‌گذرد. تو خبرنگار موفقی بودی و ناهمسرت، وکیل ناموفقی که گویا تو و بدن نازنینت باید تاوان این فاصله را می‌دادید.

مهدیه محمدی ۱۹ ساله بود که با احمد زیدآبادی آشنا شد و ازدواج کرد. زیدآبادی در آن زمان خبرنگار روزنامه اطلاعات بود و تصوری که مهدیه از این ازدواج داشت فقط و فقط زندگی بود.

نظامیان ارتش افغانستان و بسیاری از چریک‌ها و مقاومت گران جبهه مقاومت، پس از سقوط افغانستان به کشورهای مجاور مانند پاکستان، تاجیکستان، ترکیه و ایران پناه آوردند.
با روی کار آمدن طالبان با وجود اعلام عفو عمومی زندگی کارمندان عالی رتبه و کارمندان ادارات دولتی و نظامیان و نیروهای پلیس زن و مرد به خطر افتاده است.

در انیمیشن «در سایه سرو»، ماهی ارتباطی نمادین با دختر دارد. ترکیب این دو عنصر، فیلم را به درکی عمیق‌تر از همدلی با درد زنانه می‌رساند.

یکشنبه ۱۶ مارس ۲۰۲۵ مصادف است با بیست و دومین سالگرد قتل ریچل کوری، کنشگر ۲۳ ساله‌ی آمریکایی، که با بولدوزر ارتش اسرائیل زیر گرفته شد.

محسن مرتضوی، عضو هیأت مدیره انجمن حمایت از قربانیان اسیدپاشی می‌گوید: «ما تصمیم گرفتیم به جای وابسته بودن به دیگران، خودمان کسب‌وکاری راه‌اندازی کنیم…»