انتقام از خود
آدمها مثل رنگینکمان خم برمیدارند. طلای زرد علفهای روی کوه میلرزد. هوا آنقدر صاف و شفاف است که هر چشمی دستکم دو پرده باید روشنتر، عمیقتر، رنگیتر ببیند.
ادامهآدمها مثل رنگینکمان خم برمیدارند. طلای زرد علفهای روی کوه میلرزد. هوا آنقدر صاف و شفاف است که هر چشمی دستکم دو پرده باید روشنتر، عمیقتر، رنگیتر ببیند.
ادامهآدمها سرِ جنگ با هم مناقشه میکنند، ولی وقتی از «جنگ» صحبت میکنیم از یک مفهوم واحد حرف نمیزنیم.
ادامهدر اعماقِ تاریکِ اقیانوس هند، قصهی ناوچهای نهفته است که از جنسِ اراده بود. «دنا»، نه یک کشتی، که یک رویای ملی بود…
ادامهبرای تهیه گزارشی دیشب وارد خارک شدم و امشب همزمان با تهدیدهای ترامپ علیه ایران و خارک، به ما توصیه کردند جزیره را ترک کنیم.
ادامهچهار جلسه طول کشید تا «بتواند» بگوید پدرش را در بمباران یکی از مناطق تهران از دست داده است. در حالی که برای خرید به آن منطقه رفته بود و حتی منزلشان نزدیکی مناطق نظامی نبود.
ادامهپناهندگان بخشی از واقعیت ساختاری جهان معاصر هستند؛ نتیجهی پیوند پیچیدهای از جنگ، خشونت، دولتهای ناکارآمد، نابرابریهای جهانی و بحرانهای حقوق بشری…
ادامهاهل «پروژه» گرفتن نبود. با تمام رنجی که در زندانهای ایران و دست بر قضا بابت نوشتن همین کتابِ زیبا کشیده بود، نه خودفروخته شد و نه میهنفروش.
ادامهبرای ماکان و بچه های میناب
نه، نه نه…
کسی از روز برنگشت
حتی آن رشتهی خاموشِ خون
که نامِ آدم را
در استخوان ادامه داد…
وضعیت زنان در بازار کار ایران در سال گذشته رو به افول بوده و به نوعی انزوا و محرومیت بیشتر نیمی از جمعیت دامن زده است.
ادامهپوسترهایی با چهرهی کودکان و معلمانشان (که اغلب لبخند به لب) اکنون در امتداد بلوارها و میدان اصلی میناب به چشم میخورند؛ شهری که در اندوه و عزای همیشگی فرورفته است.
ادامه