دیده‌بان

این روزها عرصه بر زنان و دختران در شهر هرات افغانستان سخت‌تر شده است. گزارش‌ها حاکی از آن است که نیروهای موسوم به «امربه‌معروف و نهی‌ازمنکر» طالبان، دور جدیدی از بازداشت زنان و دختران را به بهانه‌ی آنچه «رعایت نکردن حجاب مورد نظر» یا عدم استفاده از روبنده (نقاب صورت)می‌نامند، آغاز کرده‌اند.

چه چیز خاویر باردم را به سخن گفتن وا می‌دارد؟ می‌گوید: «جالب است، چون سوال اساسا باید این باشد که چطور می‌توان زبان به اعتراض باز نکرد؟»

چندی پیش، دونالد ترامپ، رئیس جمهوری آمریکا اقدام به بازنشر گزارشی از نشریه اسرائیلی «اورشلیم پست» با ادعای «افزایش شمار آزار جنسی به زندانیان زن» در زندان‌های ایران کرد.

مراقبت از وطن، در شرایط امروز، معنایی فراتر از وفاداری صرف یا حمایت سیاسی پیدا می‌کند؛ مراقبت ریشه در اعمال درونی ما دارد.

در روزهای جنگ، در راهروهای هتل‌های محل اقامت خانواده‌های آسیب‌دیده از جنگ فقط صدای رفت‌وآمد شنیده نمی‌شد؛ صداهای دیگری هم وجود داشت که اگر حوصله به خرج می‌دادیم، به شکل‌های مختلف شنیده می‌شد.

زنان بومی ِ نخستین ملت‌های “جزیره لاک پشت” سال‌هاست در میانه بحرانی ملی زندگی می‌کنند؛ بحرانی که با ناپدیدشدن، قتل و خشونت سیستماتیک علیه آنان تعریف می‌شود.

سفیر اسرائیل در سازمان ملل اعلام کرد که این نهاد جهانی نام اسرائیل را به «لیست سیاه خشونت‌های جنسی در مناطق جنگی» اضافه کرده است…

اخیرا جمعی ده نفره متنی را تحت عنوان «بیانیه‌ی جمعی اعضای تیم می‌تو ایران پس از مصادره‌ی این پلتفرم توسط شقایق نوروزی» در اینستاگرام منتشر کرده‌اند. اما شقایق نوروزی چه کرده که مستحق چنین برخوردی باشد؟

بالاخره به خانه رسیدم، پیمان (همسرم) را بعد از سه ماه دیدم، آن‌قدر محکم بغلش کردم که استخوان‌هایش داشت از جا درمی‌آمد…

خلاصه‌ی آنچه گذشت می‌شود اینکه: شب دوم جنگ، آمریکا و اسراییل یک موشک تپل مپلی را روانه کوچه بغلی خانه‌مان کردند…