نویسنده: zh

کانون زنان ایرانی:مهگان فرهنگ، پژوهشگر حوزه رسانه و فعال اجتماعی در زمینه کودکان و زنان است با سابقه‌ای قابل توجه در فعالیت‌های مرتبط با مهاجران و پناهندگان( کودکان و زنان)، کار خود را از ایران آغاز کرده و در سال های اخیر در سطح بین‌المللی نیز فعالیت هایی داشته.طی سال‌ها، تلاش‌هایش متمرکز بر بهبود شرایط آموزش بوده است.به عنوان عضوی از بنیاد بین‌المللی فیلم کودک و نوجوان و پژوهشگر حوزه ی رسانه ها ، همواره به دنبال راه‌هایی برای بازنمایی بهتر و عادلانه‌تر مسائل مهاجران و پناهندگان در رسانه‌ها، به ویژه سینما بوده‌است. با توجه به تجربیات و دانشش، معتقد است که رسانه‌ها بویژه رسانه های تصویری نقش حیاتی در تغییر نگرش‌های عمومی و تقویت همبستگی اجتماعی دارند.

در این میان چالش اصلی ما زنان در ایران آن است که در کل به صِرف «زن بودن» از «حق داشتن حقوق» محروم هستیم. زیرا در سلسله‌مراتبِ پدران اساساً «صغیر و نابالغ» به‌حساب می آییم و به عنوان صغیر همواره «تحت سرپرستی و قیمومیت پدر/ مرد» قرار می گیریم تا جایی که حتا «حق مالکیت بر خود و تن‌مان» را هم نداریم چه برسد به «حق مالکیت بر سرنوشت»مان. در نتیجه به واسطه‌ی وجودِ خود ما، امتیازی شامل حال‌مان نمی شود؛ و اگر «امتیاز محدودی» هم به ما تعلق می گیرد به واسطه «مردان/ پدران خانواده» است. این نظامِ امتیازورزی در جامعه ایران باعث می شود که زنان با آن که نیمی از جمعیت‌اند اما از لحاظ جایگاه حقوقی و اجتماعی و سیاسی، به عنوان یک گروه «اقلیت» قلمداد شوند که از حق داشتن حقوق محروم‌اند.

مهگان فرهنگ:حالا ایرانی‌ها در پاریس بیشترین تعداد ورزشکاران در تیم پناهندگان را تشکیل داده‌اند و از ۳۷ ورزشکار پناهنده‌ای که از ۱۱ کشور مختلف در این تیم حضور دارند، ۱۴ ورزشکار ایرانی‌اند و تعدادشان حتی از ورزشکاران کشورهایی که اکنون درگیر جنگ داخلی یا خارجی‌اند، نیز بیشتر است. این تیم به میزبانی ۱۵ کمیته ملی المپیک و رقابت در ۱۲ رشته ورزشی، به جهان نشان می‌دهد که بسیاری از پناهندگان برای جامعه ثروت محسوب می‌شوند.

ژیلا بنی‌یعقوب:یک هفته قبل از اینکه زهرا دادرس، فعال حقوق زنان در گیلان برای گذراندن حکمش به زندان لاکان برود این مصاحبه را با او انجام دادم. زنی که به‌طور شگفت‌انگیزی مهربان است، براز عشق و انرژی برای خانواده، دوستان و همه مردم . او و خواهرش امسال در یک روز(بیستم تیرماه) برای اجرای حکم به زندان لاکان رفتند. سال قبل هم هردو خواهر هم‌زمان در روز ۲۵ مرداد بازداشت شدند .وقتی به او گفتم که خیلی سخت است دو نفر از اعضای خانواده هم‌زمان در زندان باشند، گفت: می‌دانم برایشان سخت می‌گذرد اما همراهی و همدلی می‌کنند و این خیلی برای من ارزشمند است.زهرا دادرس، فعال حقوق زنان یکی از یازده فعال برابری طلب رشت است که مرداد سال گذشته توسط مأموران اطلاعات بازداشت شدند، تقریباً مصداق اتهامات همگی آن‌ها عضویت در یک گروه تلگرامی است که آن را مصداق فعالیت در یک گروه غیرقانونی محسوب کرده‌اند. او به شش سال حبس محکوم‌شده که سه سال و نیمش قابل‌اجراست. به گفته زهرا با پرونده خالی چنین حکم سنگینی را گرفته است و هیچ سند و دلیل محکمه‌پسندی در پرونده‌اش وجود ندارد.زهرا دادرس که سالها در زمینه برابری و توانمندسازی زنان در گیلان کار کرده است، هم اکنون در حال گذراندان حبس خود در زندان لاکان است.

در پاسخ به سیاست‌زدایی از مساله فلسطین، مسائل زنان و ان‌جی‌اویی‌سازی مبارزه، جنبش اجتماعی فمینیستی طالعات در سال ۲۰۱۹ شکل گرفت. طالعات تلاش سازمان‌های غیر دولتی و «ان‌جی‌او» ‌هارا برای تفکیک و تقسیم‌بندی مساله زنان از مساله ملی به چالش می‌کشد و ادغام همه این مبارزات را در چارچوب فمینیستی رادیکال بیان می‌کند. آنها با تاکید بر لزوم استقلال زنان در یک بستر مردسالار و ایجاد فضاهای خودمختار، امن‌تر و فمینیستی اذعان می دارند که به عنوان یک زن هم مساله ملی برای ما مهم است و هم مساله زنان. نوآوری اصلی در گفتمان طالعات این نیست که «پلی» بین آزادی ملی و فمینیسم می‌زند. وجه تمایز طالعات با جنبش‌های پیشین در این است که رهایی ملی لزوماً از یک مبارزه ضداستعماری می‌گذرد که باید در درون خود یک موضع فمینیستی داشته باشد. این جنبش فمینیستی نیست که باید نشان دهد به آرمان فلسطین وفادار است، بلکه برعکس، آرمان فلسطین است که باید شامل مطالبات فمینیستی باشد که حق تعیین سرنوشت را برای همه مردمان، به ویژه زنان و تمام آن سوبژکتیویته‌هایی که با مرد دگرجنس‌گرا تمایز دارند ایجاد کند.

فروغ سمیع نیا:ما در کنار خانواده‌های دادخواه گیلان بودیم، خانواده‌هایی که عزیزانشان را در جنبش ژینا (مهسا) ازدست‌داده‌اند. ما وظیفه انسانی خود می‌دانستیم که در کنار این عزیزان باشیم. فعالیت‌هایی هم برای آگاهی بخشی در خصوص حقوق زنان داشتیم ازجمله مخالفت با کودک همسری و یا فعالیت‌هایی به مناسبت هشت مارس…به نظرم آقایان خیلی عصبانی شده بودند که ممکن است دوباره زنان متشکل شوند. انگار از جنبش زن-زندگی و آزادی عصبانی بودند و عصبانیتشان را سر ما خالی می‌کردند.

اعظم صوفیانی:پژوهش‌ها بیانگر این نکته هستند که در چه در سطوح ساختاری و چه در سطوح فردی (چه در مورد زنان و چه در مورد مردان)، نقش اصلی برای زنان، نقش مادری و همسری است. از این رو، با اصل قرار دادن این نکته، مسایل دیگری چون اشتغال آن‌ها، نقش درجه دومی به خود می‌گیرد. باورهای سنتی نظیر این که اشتغال زن نظام خانواده را در معرض خطر قرار می‌دهد موجب می‌شود که زنان در عرصه اشتغال کمتر حضور یابند و یا به علت تکثر و تضاد نقش‌ها و فشار بار مسولیت نقش‌های چندگانه و تعارض حاصل از آن، که انرژی، صرف وقت و قابلیت روانی بالاتر از سوی زنان را می‌طلبد، سلامتی آن‌ها به خطر افتد.