از نوع دیگر

این سوپرمن بر خلاف سوپرمن‌های قبلی، به‌جای آن‌که کورکورانه در خدمت منافع آمریکا باشد، دست بر قضا در برابر آن می‌ایستد و مقابل یک متجاوز مورد حمایت آمریکا، جانب ستمدیدگان را می‌گیرد.

براساس گزارش تحقیقی شبکه‌CBS، بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، شخصاً دستور حمله‌ی پهپادی به دو کشتی از کاروان امدادی «الصمود» را صادر کرده بود.کاروانی که با هدف رساندن کمک‌های بشردوستانه به غزه حرکت کرده بود و گرتا تونبرگ، فعال محیط‌زیستی سوئدی نیز از همراهان آن بود. این اقدام در نزدیکی سواحل تونس در سپتامبر گذشته رخ داده و واکنش‌های گسترده‌ای را در سطح بین‌المللی برانگیخته است.

بسیاری از کارگران در سراسر جهان، با مطالبه‌ی این‌که کارفرماهایشان دست از همدستی در جنایات اسرائیل علیه فلسطینی‌ها بردارند، در سمت درست تاریخ ایستادند.

مریم ابو دقه، خبرنگار فلسطینی، وصیت‌نامه‌ای به پسرش نوشته بود تا اگر کشته شد، به دست او برسد:«تو جان و دل مادری، غیث! پس از تو می‌خواهم که به جای گریه کردن، برایم دعا کنی. در این صورت می‌توانم همیشه خوشحال بمانم. دلم می‌خواهد با سخت‌کوشی‌ات، سرآمد بودن و توانایی‌هایت سربلندم کنی.

تا به امروز، ۲۶۶ فلسطینی، از جمله بیش از ۱۲۲ کودک، در اثر گرسنگی جان باخته‌اند، چرا که رژیم اسرائیل همچنان جلوی ورود غذا و دیگر کمک‌های ضروری به غزه را گرفته است.

تقدیم به شرافت شریفه محمدی، روشنای وریشه مرادی و هستی شاعرانه‌ی پخشان عزیزی

انس شریف:درد را با تمام جزییاتش زیسته‌ام، و رنج و فقدان را بارها چشیده‌ام، و با این وجود هرگز در رساندن حقیقت، همانگونه که هست، بدون فریبکاری یا تحریف، کوتاهی نکردم. باشد که خداوند شاهد باشد بر کسانی که سکوت کردند و کسانی که کشتن ما را پذیرفتند، و کسانی که نَفَس‌های ما را گروگان گرفتند و پاره‌‌پاره‌های کودکان و زنان ما هیچ تکانی در دلهایشان ایجاد نکرد .

براءه قندیل نویسنده و شاعری اهل غزه است. او علایق چندوجهی دارد و در زمینه‌های ترجمه، بازاریابی و توسعهٔ کسب‌وکار کار می‌کند. براء عاشق مطالعه و یادگیری زبان‌هاست. او رویای آیندهٔ بهتری را دارد که با عزیمت از غزه به مالزی برای تحصیل در کارشناسی ارشد بازاریابی آغاز می‌شود.

یک جمله می‌نویسم، بعد می‌ایستم، نه برای این‌که دوباره به آن فکر کنم، بلکه چون دیگر رمق ادامه‌دادن ندارم. گرسنگی آهسته خُردَت می‌کند، انگار که در بیابانی که پای هیچ‌کس هرگز به آن نرسیده، تنها در حال مردنی. دیگر نمی‌توانم درست و حسابی بخوابم یا بنشینم تا مطالعه کنم. نوشتن، که زمانی مرا سرپا نگه می‌داشت، در برابر این سقوط آهسته، هیچ کاری از دستش برنمی‌آید.

مهگان فرهنگ:مطالعات اجتماعی و پزشکی درباره کودکان بازمانده این فاجعه نشان داده‌ است که این کودکان، از یک سو به دلیل مواجهه مستقیم با انفجار و تابش‌های رادیواکتیو، دچار آسیب‌های جسمی گسترده‌ای مانند سوختگی‌های عمیق، شکستگی‌های استخوانی و بیماری‌های ناشی از پرتوهای یونیزان شدند، و از سوی دیگر، تروماهای روانی و اجتماعی عمیقی را تجربه کردند. بسیاری از این کودکان یتیم شدند یا اعضای خانواده‌شان را از دست دادند؛ از نظر اجتماعی منزوی شدند و حتی به دلیل تغییرات ظاهری ناشی از سوختگی‌ها و بیماری‌ها، در جامعه مورد تبعیض قرار گرفتند.