۱۰ سالِ تمام! اندر حکایت ایّامِ حبسِ ضیا نبوی و تداومِ آن
مطابق تقویم قضایی، ۲۳خرداد ۱۴۰۴ روزی بود که گاهشمارِ ایّام حبسِ ضیا نبوی یک شماره سالانه دیگر را هم انداخت: ۱۰سال تمام!
ادامهمطابق تقویم قضایی، ۲۳خرداد ۱۴۰۴ روزی بود که گاهشمارِ ایّام حبسِ ضیا نبوی یک شماره سالانه دیگر را هم انداخت: ۱۰سال تمام!
ادامهبیش از ۱۲۰۰ بازیگر و فیلمساز برجسته جهان از جمله یورگوس لانتیموس، آوا دوورنی، مارک رافالو و تیلدا سوینتن، تعهدنامهای را امضا کردهاند که آنها را از همکاری با جشنوارهها، شرکتها و نهادهای سینمایی اسرائیل به دلیل «نقش در نسلکشی و آپارتاید علیه فلسطینیان» منع میکند.
ادامهبسیاری از کارگران در سراسر جهان، با مطالبهی اینکه کارفرماهایشان دست از همدستی در جنایات اسرائیل علیه فلسطینیها بردارند، در سمت درست تاریخ ایستادند.
ادامهنوشتن دربارۀ هنرمند و مبارزِ سخت و استواری چون «جورج قُرمُز»، چونان به تصویرکشیدنِ شَبَحی عاصی و خنیاگر، بس دشوار و ناممکن است، چراکه بهراستی «دود شد و به هوا رفت!»
نامِ او و شرارههای صدایش به دهههای ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ میلادی گره خورده است.
وایت زنانی از طبقه فرودست از گلستان و خراسان تا یاسوج، هرمزگان و خوزستان و مددکارانی که همراهشاناند، تصویر روشنتری از این بحران میسازد: بیبرقی و بیآبی، گرانی و زنانهترشدن فقر، زندگی را به کابوسی پرخطر در روزهای پریود برای این زنان بدل کرده است.
ادامهمریم ابو دقه، خبرنگار فلسطینی، وصیتنامهای به پسرش نوشته بود تا اگر کشته شد، به دست او برسد:«تو جان و دل مادری، غیث! پس از تو میخواهم که به جای گریه کردن، برایم دعا کنی. در این صورت میتوانم همیشه خوشحال بمانم. دلم میخواهد با سختکوشیات، سرآمد بودن و تواناییهایت سربلندم کنی.
ادامهتا به امروز، ۲۶۶ فلسطینی، از جمله بیش از ۱۲۲ کودک، در اثر گرسنگی جان باختهاند، چرا که رژیم اسرائیل همچنان جلوی ورود غذا و دیگر کمکهای ضروری به غزه را گرفته است.
ادامهکودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ را نمیتوان فقط یک تغییر قدرت سیاسی دانست؛ بلکه بازتابی پیچیده از نقشها و کنشهای پنهان و آشکار زنان در دل تحولات تاریخی ایران بود.
ادامهبیش از ۲۰ زن روزنامهنگار، در سه روزنامه شرق، هممیهن و پیام ما، با تمام رنج، خستگی و خطر، قلم به دست گرفتند تا جنگ را از دلِ زندگیهای واقعی، انسانی و زنانه روایت کنند.
ادامهاکثر مرگها بر اثر بیماری حاد تشعشع، یک تا دو ماه پس از حملات رخ داد. برخی از بیماران از مرحلهی حاد بیماری بهبود یافتند اما چند سال بعد به دلیل سرطانها و بیماریهای دیگر ناشی از اثرات تأخیری آسیب تشعشع به سلولهایشان جان باختند.حتی افرادی که در حومههای دور هیروشیما و ناگازاکی زندگی میکردند، فاصلهی زیادی از مرکز انفجار داشتند، به دلیل بارش رادیواکتیو که خانههایشان را پوشانده بود، دچار بیماری تشعشع شدند.
ادامه