غزه

“این فقط یک خرما نیست. یک خرمای ۴ سانتی‌متری است و فکر می‌کنم ممکن است آخرین خرمایی باشد که در غزه باقی مانده است. من این خرما را شش ماه نگه داشتم و به خودم می‌گفتم که باید برای تاریک‌ترین روزها نگه دارم. می‌دانی تاریک‌ترین روزها اکنون اینجا هستند. عرب ها خرما را دوست دارند. من عاشق خرما هستم و مادرم هم همینطور. دیروز بعد از ۶ ماه تصمیم گرفتم آن را به مادرم بدهم. روز بعد به من گفت که آن را به خواهرم نسمه داده است. نسمه در سال ۲۰۰۸ به دنیا آمده است. بنابراین، او جنگ های اسرائیل علیه غزه در سال‌های ۲۰۰۸، ۲۰۱۲، ۲۰۱۴، ۲۰۱۹ و ۲۰۲۱ را پشت سر گذاشته و تا امروز زنده مانده است.

تنها دو روز پس از افتتاح نخستین شعبه‌ی بنیاد کمک‌های بشردوستانه‌ی غزه از جمعیتی که در رفح گرد آمده بود، با تانک‌، گاز اشک‌آور و گلوله استقبال شد‌.

سارا، دانشجوی دانشکده‌ی سوآس دانشگاه لندن می‌گوید: «من به خاطر سخنرانی‌ای که در آن از حق مردم فلسطین برای مقاومت در برابر اشغال و نسل‌کشی حمایت کردم، قرار است حداکثر تا چهارده سال در زندان به سر ببرم.»

نامش فاطمه، نام خانوادگی حسونا، بیست و پنج ساله، اهلِ غزه، عکاس خبرنگاراست، شاهدی که قابهایی با تصاویر و کلمات ساخت و اینگونه قصه‌ها و غصه‌های سرزمینش را، جاودانه کرد. فاطمه آرزو دارد سفر کند با اینکه هرگز از غزه خارج نشده است. همینطور است فاطمه آرزو دارد سفر کند، اما همان‌طور که خودش می‌گوید، هرگز فلسطین را ترک نخواهد کرد، به‌ویژه اکنون، در حالی که نسل‌کشی در جریان است. وظیفه‌‌ی او ماندن در آن سرزمین و مقاومت است، همان‌گونه که همواره چنین کرده‌اند، از زمانی که کشوری دیگر به خود اجازه داد آن‌ها را نابود کند.

در بامداد هفتم ژوئن، کشتی «مادلین»، با سرنشینانی از سوئد، فرانسه، فلسطین، آلمان، ترکیه، و برزیل، در آب‌های آزاد توسط ارتش رژیم اشغالگر اسراییل توقیف شد.

بازدید از نمایشگاه آثار پیکاسو در موزه‌ی هنرهای معاصر تهران در فروردین امسال و دیدن اثر معروف ضد جنگ ایشان، نقاشی ” گرنیکا”، موجب سرودن شعری در تقبیح جنگ شد.

تحادیه‌های صنفی و کارگری فلسطینی به مناسبت روز جهانی کارگر، فراخوانی را خطاب به اتحادیه‌های سراسر جهان منتشر و از آنها دعوت کرده‌اند که تلاش‌هایشان را برای پایان دادن به همدستی محل کارها و دولت‌هایشان در اشغالگری غیرقانونی، آپارتاید استعمارگرانه و نسل‌کشی اسرائیل افزایش دهند.

یکشنبه ۱۶ مارس ۲۰۲۵ مصادف است با بیست و دومین سالگرد قتل ریچل کوری، کنشگر ۲۳ ساله‌ی آمریکایی، که با بولدوزر ارتش اسرائیل زیر گرفته شد.

گزارش ۶۵ نفر از کادر درمان آمریکا که داوطلبانه در غزه کار کرده‌اند نشان می‌دهد تک‌تیراندازان اسرائیلی، به سر و قفسه‌ی سینه کودکان شلیک می‌کنند. در گزارشی دیگر، یک کمیسیون مستقل تحقیق سازمان ملل، شواهدی از جنایات جنگی و جنایات علیه بشریت در اقدامات اسرائیل ارائه کرده است. این کمیسیون خواسته که «اسرائیل تخریب بی‌پروای تأسیسات درمانی در غزه را فوراً متوقف کند».

در یک گزارش بی‌سابقه که توسط مرکز آموزش جامعه برای مدیریت بحران (CTCCM) در غزه تهیه شده و از سوی اتحاد سازمان وار چایلد (War Child) حمایت می‌شود، تأثیرات روانی تکان‌دهنده جنگ جاری بر کودکان در غزه را به تصویر کشیده شده است. موضوع: محافظت و ایمنی کودکان در منطقه‌ی غزه می‌باشد و این مطالعه ارزیابی نیازها که با بیش از ۵۰۰ کودک، والدین و مراقبان آن‌ها مصاحبه کرده است – از خانواده‌هایی که در آن حداقل یک کودک معلول، مجروح یا بدون همراه وجود دارد – نشان می‌دهد که بیش از یک سال آوارگی، فقدان و بمباران مداوم، کودکان آسیب‌پذیر در غزه را دچار آسیب‌های روانی شدیدی کرده و خانواده‌های آن‌ها را در آستانه فروپاشی قرار داده است.