بیانیه سیصد کنشگر زنان و مدنی در اعتراض به قانون حجاب و عفاف

سیصد فعال حقوق زنان و مدنی با صدور بیانیه‌ای با اجرای قانون حجاب و عفاف مخالفت کردند.این کنشگران در بیانیه خود آورده‌اند:«امضاءکنندگان این بیانیه به دلایل بی‌شمار که امکان طرح همه‌ی آن‌ها در این مختصر نیست، مصوبه اخیر مجلس در مورد حجاب و عفاف را نه منطبق بر اصول و روح «قانون‌گذاری» و نه سازگار با «عقل جمعی ایرانیان» و نه «مشروع» و «قابل اجرا» می‌دانیم از این رو «حق اعتراض» به آن را برای خود محفوظ می‌داریم و از هر وسیله ممکن برای رساندن صدای خود استفاده خواهیم کرد.»

ادامه

منع تحصیل دختران در انستیتوهای طبی منجر به درد، بیماری و مرگ زنان خواهد شد

دیدبان حقوق بشر در واکنش به منع تحصیل دختران در انستیتوت‌های طبی در افغانستان توسط طالبان گفته است نبود داکتران زن منجر به درد، بیماری و مرگ زنان خواهد شد.

ادامه

زیبایی یا معیارهایی برای تحت فشار قرار دادن زنان

فریده غائب:در مسیری که صفحات اجتماعی، تبلیغات، صنعت فَشِن و در یک کلام سرمایه‌داری برای تعریف زیبایی یک زن مشخص کرده، نقش پزشکان زیبایی و مراکز زیرزمینی زیبایی مهم می‌شود. زنانی مشتری پزشکان متخصص می‌شوند که توان اقتصادی بالایی دارند و در این بازار مکاره راهی تقریبا امن را انتخاب می‌کنند. اما زنانی که از نظر اقتصادی ضعیف‌تر هستند و توان رقابت با آن زن پولدار بالاشهری را ندارند دست به دامن مراکزی می‌شوند که عموما صلاحیت انجام این عمل‌های زیبایی را ندارند، از مواد کم کیفیت و یا حتی تقلبی برای کارشان استفاده می‌کنند.

ادامه

فمینیسم استعماری و ابزارسازی ادعای تجاوز

آزاده ثبوت:شکنجه و بدرفتاری جنسی علیه فلسطینی ها در سطوح مختلفی در جامعه اسرائیل، از نیروهای ذخیره، سربازان، نگهبانان زندان، پلیس و سرویس های مخفی، روی می دهد. یادآوری این نکته نیز ضروری است که اکثر بزرگسالان در اسرائیل در ارتش خدمت کرده اند یا مسوولیت هایی در زندان بر عهده داشته اند. سوال ساده ای که اینجا طرح می شود این است که چرا سرنوشت فلسطینی ها و آزارهای سیستماتیک جسمانی، روانی و جنسی که در زندان های رژیم صهیونیستی متحمل می شوند دغدغه رسانه ها و شبکه های فمینیستی نیست؟ چرا به گزارش هایی که صندوق کودکان ملل متحد سالها قبل و گزارشی که سازمان نجات کودکان تنها سه ماه پیش از هفت اکتبر منتشر کرد هیچ واکنش درخوری داده نشد اما در روز هفت اکتبر، اغلب شبکه های فمینیستی به ناگاه خود را موظف دیدند در برابر شایعه تجاوز به زنان اسرائیلی موضع گیری کنند؟ پاسخ ساده است. زن، مرد، کودک و انسان کوییر فلسطینی به اندازه کافی انسان نیست که جانش، بدنش و سرنوشتش اهمیتی داشته باشد. فمینیست های استعماری بر خلاف آنکه پیوسته در پشت نقاب “نه به جنگ” و حمایت از “زنان و کودکان” پنهان می شوند

ادامه

پزشکی شدن بدن زنانه در مسیر رهایی یا انقیاد

سیمین کاظمی:پزشکی شدن بیش از همه بدن زنانه را هدف قرار داده است. تمایل پزشکی به پاتولوژیزه کردن رویدادهای طبیعی زندگی تا حالات طبیعی بدن زنان جلوه بارزی از پزشکی شدن بدن زنانه است. حالا نه تنها علایم پیش از قاعدگی، بارداری، زایمان و یائسگی بلکه پستان کوچک، لابیا مینور بلند، فقدان بکارت، تغییرات پیری و عدم مطابقت با استانداردهای نوظهور زیبایی همه بیماری تلقی می شوند و به مثابه یک پاتولوژی با آنها برخورد می شود. با تمایل پزشکی به بیمارانگاری زنان و برساخت آنها به عنوان موجودیت ضعیفی که همواره نیازمند مراقبت و درمان است،  درعصر مدرن، اساساً زن بودن یک بیماری است.

ادامه

زنان ناموس نیستند، انسانند

فخری شادفر:قتل زنان عمدتا توسط اعضای مرد خانواده انجام می شود و به بهانه آنکه مقتول لکه ننگی برای خانواده است.
در واقع ساختار سیاسی مردسالار جامعه و قوانین ضد زن به‌ مردان اجازه می دهد که زنان را به قتل‌ برسانند.
در این جنایت ها نقش سنت و فرهنگ که از بالا به پایین اعمال می شود بسیار پر رنگ است.
حتی در این ساختار، زنانی که به قتل می رسند اسم هم ندارند و با عنوان «ناموس» نام‌گذاری می شوند.

ادامه

‍ روشنک مولایی؛ فعال مبارزه با حجاب اجباری آزاد شد

بر اساس اطلاعات به‌دست‌آمده توسط کانون زنان ایرانی،قاضی دادگاهی که به صورت آنلاین برگزار شده بود، برای او مجازات شلاق صادر کرده است.

روشنک مولایی موقع آزادی از زندان وضعیت جسمی و روحی خوبی داشته‌است و به‌ هنگام خداحافظی با هم بندانش به آنها گفته که «شلاقم را خوردم و دارم می‌رم.»

مشخص نیست که حکم شلاق روشنک مولایی چقدر بوده و چگونه اجرا شده است.

ادامه

قصه زنان؛با من از کوچ نگو

اتاق کوچک است و کف آن با یک موکت مله‌ای رنگ فرش شده است. در کنج اتاق کوچک یک مبل دو نفره ی کهنه و یک تلویزیون ۲۱ اینچ هم روی میز چوبی پوسته پوسته و رنگ و رو رفته قرار دارد. فضای اتاق بسیار کوچک است؛ به طوری که ما فشرده و نزدیک به هم می‌نشینیم و زن جوان و دخترکش روبروی ما می‌نشینند. پشت میز تلویزیون یک در سفید چرکین دیده می‌شود. مادر می‌پرسد آن یک اتاق هم از برای شماست؟ می‌گوید نه آن اتاق برای گاوهاست؛ حاجی در آن را بسته است و این اتاق را به ما داده تا در آن زندگی کنیم؛ در این اتاق هم قبلا گاوها نگه داری می شدند؛ حالا تمیز کرده ایم و خودمان در آن زندگی می کنیم. این وسایل‌ را هم حاجی برایمان آورده است.

ادامه

زندگی راحله راحمی پور، زندانی سیاسی در خطر است

وکیل راحله راحمی پور گفته است:«وﻗﻮع ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ مرگ ناگهانی موکل در ﻣﺤﯿﻂ زﻧﺪان ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ وﺧﺎﻣﺖ ﺣﺎل ﻣﻮرد تأیید ﭘﺰﺷﮑﯽ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ و ﮐﻬﻮﻟﺖ ﺳﻦ به‌دوراز اﻧﺘﻈﺎر و اﻣﺮ ﺑﻌﯿﺪی ﻧﯿﺴﺖ و این مسئله می‌تواند منجر به ایراد ﺻﺪﻣﺎت و ﻟﻄﻤﺎت ﺟﺪی و ﻧﺎﺧﻮﺷﺎﯾﻨﺪ برای اعتبار دﺳﺘﮕﺎه ﻗﻀﺎﺋﯽ ﮐﺸﻮر شود

ادامه

روایتی از تحصیل دختران زیر سایه طالبان

اولین نفر من می‌خریدم و بعد از من شبانه و ملکه نیز می‌خریدند. هرسه تا نزدیکیهای مکتب با حباب سازهایمان حباب می‌ساختیم و در روی یکدیگرمان پف می‌کردیم. بسیار زیاد مزه می‌داد. نزدیکهای مکتب که می‌رسیدیم. حباب سازهایمان را در داخل بوتهایمان پوت (پنهان) می‌کردیم. تا بابه گک(بابای مدرسه-سرایدار) مکتب نبیند. اگر نه با چوبی که در دستهایش داشت همگی‌مان را چوبکاری میکرد. مکتب ما طوری بود که باید از هفت خوان رستم تیرمی‌شدی. خان اول را بخوبی تیر(عبور) کردیم. بعدی تلاشی بود. چند دختری که دردهان دروازه مکتب بیکهای (کیف) ما وتمام بدن ما را می‌گشتند. فقط ما انتحاری باشیم! خب به هر حال این از جمله قوانین مکتب بود. از این هم به خوبی گذشتیم وارد حویلی کلان (حیاط بزرگ) مکتب شدیم. که سرمعلم صاحب (ناظم مدرسه)ناجیه جان پیدا شد و من را صدا زد.

ادامه