آروزهای برباد رفته دانشجویان افغانستانی زن در ایران
زهره غلامی:لیلا و مریم و چند نفر دیگر از دوستان ایرانی ام، دانشکده تربیت معلم قبول شدند؛ در همان مدرسه که روزی با هم درس می خواندیم مشغول به تدریس هستند؛ و من چقدر غبطه می خورم چون من هم این شغل زیبای معلمی را دوست دارم؛ اما این برای من یک آرزوی ناممکن است البته در ایران …بعد از چند سال زندگی در اینجا یاد گرفتم؛ که خودم را با دوستان ایرانی ام مقایسه نکنم. همیشه به خودم می گویم سمیرا تو یک افغانستانی هستی و او ایرانی است؛ اینجا کشورش است و باید با تو فرق داشته باشد و حق بیشتری بگیرد.
ادامه








