زن، زندگی، آزادی در برابر مصادره قدرت
شعار «زن، زندگی، آزادی» یک گسست مهم است. نه چون فقط یک شعار است، بلکه چون مرکز ثقل را جابهجا میکند. زن را از حاشیه به متن میآورد…
ادامهشعار «زن، زندگی، آزادی» یک گسست مهم است. نه چون فقط یک شعار است، بلکه چون مرکز ثقل را جابهجا میکند. زن را از حاشیه به متن میآورد…
ادامهدر این متن، نقش و حضور زنان در تاریخ هنر ایران و تأثیر آن بر شکلگیری روایتهای فرهنگی مورد بررسی قرار میگیرد. با تمرکز بر تجربیات زنان کولی و دیگر فرودستان، اهمیت بازخوانی و بازپسخوانی تاریخهای نادیده و حذفشده تأکید میشود. این مطالعه نشان میدهد که چگونه روایتهای رسمی اغلب از ثبت و حفظ صدای این گروهها خودداری کرده است و در نتیجه، تاریخ هنر ایران ناقص و یکجانبه باقی مانده است.
ادامهسکانس آغازین فرار شبانه پیلار همراه با پسرش، فاقد تأکید دراماتیک است. نه موسیقیِ برانگیزانندهای وجود دارد و نه ضرباهنگ پرشتابی. دوربین با فاصلهای تقریبا نزدیک و آرام حرکت میکند. این انتخاب از همان ابتدا، قرارداد تماشاگر را مشخص میکند. احتمالا فیلم قرار نیست خشونت را نمایش دهد، بلکه قرار است ساز و کار و پیامد زیستن در آن را دنبال کند. این آغاز، روایت را از منطق کلاسیک خارج میکند. فرار پیلار پایان یک وضعیت نیست، بلکه فقط جابهجایی موقت آن است.
ادامهبه طور معمول، در زندان زنان لاکان هفتهای سه وعده مرغ و دو وعده غذای گوشتی به زندانیان داده میشد، اما میزان گوشت بسیار کم بود؛ بهطوریکه گاهی به هر زندانی تنها یکی- دو تکه گوشت در خورش میرسید. این وضعیت بهویژه پس از کاهش مرخصیها و بازگشت زندانیان رأیباز بدتر میشد، در واقع حجم غذا دیگر پاسخگوی نیاز زندانیان نبود.
ادامهایرنا، شخصیت اصلی فیلم، زنی اوکراینی است که در دوران پساشوروی و با مشکلات اقتصادی شدید مواجه بوده است. فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی و بحران اقتصادی ناشی از آن باعث شد بسیاری از زنان فقیر برای تأمین زندگی و خانواده به کارهای غیرقانونی و حتی روسپیگری تن دهند.
ادامهمأموریتی که بیش از همه از ذهن نوح الشغنوبی عبور میکند، به تاریخ هفدهم سپتامبر برمیگردد؛ در منطقه الساحه در شرق شهر غزه. نیروهای اسرائیلی در آن تاریخ یک خانه را بمباران کرده و بیش از ۳۰ عضو از یک خانواده گسترده را کشته بودند. بیشتر اجسادِ آن خانواده زیر آوار مانده بود.
ادامهتجاوز کنشی است که سویهای دیگری ستیز و یا زن ستیز دارد و ریشههایش را باید در فرهنگ مردسالار جستجو کرد. مردسالاری که به مردان امکان میدهد با سلطهای تن کامانه زنان را به انقیاد خود درآورند. مردان در تجاوز به زنان به فتح و تسخیر آنان در نظامی میاندیشند که در آن مردها از گذشته تاکنون سرور و سالار بودهاند و گفتمان حاکم بر نظام ذهنیشان گفتمان یک قبیله، طایفه و نسل را تعیین میکرده است.
ادامهمیگوید همسرم هیچ حقی در زندگی مشترک برای من قائل نیست، نه سهمی از خانه نه هیچ دستاورد مالی که در زندگی داشتیم. توضیح میدهد: «من مهریه داشتم اما به قول معروف مهریه را کی داده و کی گرفته. بعد از چالشهای بسیار با هم توافق کردیم که سه دنگ خانه را به نام من بزند و من در عوض نیمی از مهریهام را ببخشم.
ادامهسالها گذشته، اما زخمهایی که اسید بر چهره و زندگی محبوبه و زیور نشانده، هنوز قصههای روایت نشده بسیاری دارد. این گزارش، روایت زندگی امروز آنهاست؛ تلاش برای فهمیدن اینکه در سالهای پس از فاجعه چگونه زیستهاند و با این رنج چه میکنند؛ رنجی که هنوز مثل روز اول نو مانده و کهنه نشده است.
ادامهزندانیان عمومی از داشتن لباس فرمِ زندان خوشحال میشوند درحالیکه ما این لباس فرم را تحقیر میدانیم و زندانیان سیاسی اغلب محرومیتهای زیادی را به خاطر نپوشیدن لباس زندان متحمل شدهاند. لباسی که بهعنوان یک امتیاز زندانیان لاکان را خوشحال خواهد کرد.
شلاق آخرین مرحله زندان در لاکان است و پسازآن زندانی آزاد میشود. زندانی که برای شلاق فراخوانده میشود به تحقیر و درد فکر نمیکند بلکه خوشحال است که پایان حبسش است. زندانیان دیگر با خوشحالی بدرقهاش میکنند. این موضوع برای ما دردناک است.
ادامه