حسام معروف:وقتی گرسنهام چهطور بنویسم
یک جمله مینویسم، بعد میایستم، نه برای اینکه دوباره به آن فکر کنم، بلکه چون دیگر رمق ادامهدادن ندارم. گرسنگی آهسته خُردَت میکند، انگار که در بیابانی که پای هیچکس هرگز به آن نرسیده، تنها در حال مردنی. دیگر نمیتوانم درست و حسابی بخوابم یا بنشینم تا مطالعه کنم. نوشتن، که زمانی مرا سرپا نگه میداشت، در برابر این سقوط آهسته، هیچ کاری از دستش برنمیآید.
ادامه









